اختیار در «اجباری» به شرط پول

محمد باقرزاده| از روزی که رضاخان میرپنج در کسوت نخست وزیری، در رویای سلطنت و با نیت نظم نوین ایران لایحه «خدمت اجباری نظام وظیفه» را به مجلس شورای ملی فرستاد و یک سال بعد، آن را برای نخستین بار در ایران تبدیل به قانون کرد، بیش از ۶۲ سال می گذرد. در این سال ها اگر چه تغییراتی در این قانون ایجاد شد و پس از انقلاب اسلامی زنان از خدمت وظیفه عمومی معاف شدند، اما همواره نزدیک به دو سال از زندگی مردان باید در پادگان ها یا تحت عنوان امریه در نهادهای دولتی می گذشت تا اینکه در سال های ۷۰ تا ۷۷ امکان خرید آن برای مشمولان غایب داخل و خارج از کشور با شرایطی خاص فراهم شد. در ابتدای دولت اصلاحات، تغییر تازه ای در این روند ایجاد شد و از سال های ۷۷ تا ۸۰، متولدان سال های 48 تا 57 هم امکان خرید خدمت پیدا کردند تا بعضی از ۲۰ ساله ها هم با پرداخت هزینه ای از این «اجباری» معاف شوند. ۱۳ سال بعد و در سال ۹۳ وزارت دفاع دولت یازدهم در بودجه سال ۹۴ بندی مبنی بر امکان خرید جریمه سربازی برای مشمولان غایب را گنجاند که همچنان ادامه دارد و اینطور که پیداست با وجود پیش بینی ها و براساس آمار موجود، ...