تصویر غرورانگیز یک صعود؛ سپیدرود جاریست!

وقتی ریشه داشته باشی، نمی خشکی ، پیر و خمیده می شوی اما سرانجام از پایین جوانه می زنی و باز ، می ایستی. به گزارش خبرآنلاین خشکی داشت به سرچشمه می رسید اما دوباره چشمه از سرچشکه اش جوشید. دوباره آب در بسترش جاری شد و رسید به دریا. تمام رشت درحال پایکوبی ست. بوق ، سوت و کف و آژیر است؛ فریاد مچکریم و رقص بی پایان! باورشان نمی شود. طلسم شکسته شده. تیمی که رفته بود دسته 3 . تیمی که دیگر تابوتش را هم برای زوالش آماده کرده بودند ، روی دوش بچه های شهر بالا آمد و دوباره تیم شد. پول داشتند؟ نه! امکانات؟ شوخی می کنید! حمایت؟ نه ! فقط دست از سرش برداشتند. کابوسی که مدت ها بود مثل بختک سر تیم افتاده بود را برداشتند. گذاشتند جوانی از بچه های نسل طلایی خود شهر مربی بایستد. علی نظر محمدی را یادتان هست؟ همان دروازه بان تیم طلایی 82 ملوان که چون شهرش تیم لیگ برتری نداشت ، ستاره همسایه های انزلی چی شده بود و گلر دروازه تیم طلایی ممی احمدزاده بود. همان که وقتی تیمش جلو بود ، دیگر از روی زمین پا نمی شد. علی شاید خیلی وقت کشی کرده باشد. شاید صدایش همیشه بغض داشته باشد اما وقتی قرار شد مربی باشد ، ...