خانم معلمی که برای نجات شاگردان خطر را به جان خرید

می توانست دست روی دست بگذارد و منتظر بنشیند تا شاید روزی به یکی از نامه هایش پاسخ داده شود از اداره استان پول ناچیزی دهند برای تعمیرات و امیدوار باشد تا آن روز هیچ یک از این سنگ ها دانش آموزان مدرسه ش را نشانه نگیرد. می توانست بگوید مگر من از این شغل چقدر درآمد دارم که حالا بخواهم برایش هزینه کنم.