علی اکبر فرقانی

بیکار، اما پرانرژی! احتمالاً شما هم هنگام عبور از برخی چهارراه ها، میدان ها یا ایستگاه های اتوبوس و مترو جوانان خوش ذوق گیتار به دست را دیده اید که می نوازند و می خوانند. آنها بیکار، اما پرانرژی هستند و برای اینکه بتوانند با هنر موسیقی گذران زندگی کنند، مجبورند در معابر پر رفت و آمد و عمومی شهر به هنرنمایی بپردازند و خلاقیت های شان را در معرض نمایش بگذارند و چه بسا در میان همین جوانان هنرمند، تحصیلکردگان رشته موسیقی هم با شند و هنر را نوعی کار فرهنگی بدانند. خوشبختانه مردم هم برای دقایقی وقتشان را صرف تماشا و شنیدن موسیقی زنده و دلنشین این هنرمندان گمنام می کنند که در این میان بعضی ها بابت لذت بردن از موسیقی پول می دهند، بعضی ها هم علاقه مند به موسیقی اند، اما فقط می بینند و می شنوند، پولی هم نمی دهند و می روند! کشور ما جوانان تحصیلکرده بیکار و هنرمند بسیاری دارد، اما اینکه تا کی قرار است به دلیل کم توجهی به جوانان، آنان خود را سربار جامعه و خانواده هایشان احساس کنند، مشخص نیست. شعارها و وعده های محقق نشده هم باعث دلزدگی و سَرخوردگی جوانان بیکار شده است. همدلی و محبت و توجه جدی ...