امان از سربازی و بی پولی

محمد معصومیان وقتی سرباز بودم همیشه انگشتانم در حال تکان خوردن بود. گاهی برای شمارش روزهایی که از خدمتم مانده و گاهی برای شمردن روزهای مرخصی و حساب و کتاب اینکه چند روز مرخصی دارم. اما بدترین تکان ها برای جمع و تفریق پول ناچیزی بود که داشتم. تقریباً 100هزار تومان حقوق می گرفتم و مجبور بودم برای اداره اموراتم از خانواده هم کمک خرج بگیرم. کمک خرجی که بخش مهمی از آن برای کرایه تاکسی و اتوبوس و مترو صرف می شد. هر بار که از شهرستان به تهران می آمدم پدرم مرا کنار می کشید و پولی توی جیبم می گذاشت که البته کافی نبود و مجبور بودم قبل از رفتن با مادر هم رایزنی بکنم. حالا بعد از سال ها شورای شهر تهران قانونی تصویب کرده که طبق آن سربازانی که در تهران مشغول خدمت هستند می توانند برای خرید بلیت وسایل حمل و نقل عمومی از 80 درصد تخفیف استفاده کنند. البته قبل از تصویب این قانون هم خیلی از خود راننده ها از سربازان وطن کرایه نمی گرفتند و نمی گیرند یا لااقل ارزانتر حساب می کنند. شاید چون خودشان هم روزی سرباز بوده اند و شرایط مالی یک سرباز را تجربه کرده اند. البته این را هم بگویم که سربازی داریم تا ...