چگونه «پول تیره» در هردو سوی اطلس به قدرت می رسد

جرج مونبایت/ گاردین/ مترجم: سعید ذاکری- کمی طول کشید تا بنگاه های اقتصادی آمریکا با دونالد ترامپ گرم بگیرند. بعضی از اطرافیان او، خصوصاً در بخش تجارت، صاحبان کسب و کار را می ترساندند. بسیاری از آن ها تد کروز یا اسکات واکر را ترجیح می دادند. اما همین که نامزدی ترامپ قطعی شد، صاحبان ثروت های کلان دانستند فرصت بی سابقه ای برایشان مهیّا شده است. ترامپ آماده بود که نه تنها نفوذ بنگاه های اقتصادی را بر دولت افزایش دهد، بلکه اساساً دولت را به نوعی بنگاه اقتصادی تبدیل کند که بدنه کارمندان و گردانندگانِ آن از تکنوکرات ها و لابی گران تشکیل شده باشد. سیاست های ناهمسازِ او به خاطر بدهکاری (۱) نبود، بلکه یک فراخوان بود: برنامه او تازه قرار بود تدوین شود. و آن بخش از بنگاه های اقتصادی آمریکا که پول تیره را تامین می کنند، آماده اند که دست به کار تدوین این سیاست ها شوند. در ایالات متحده، «پول تیره» اصطلاحاً به پول هایی گفته می شود که سازمان ها برای مصارف سیاسی می پردازند، درصورتی که دریافت کننده پول ملزم به شفاف سازی درباره منبع آن نباشد. بعید است که کسی یک شرکت تولیدکننده تنباکو و یا یک شرکت ...